Na czym polega udrażnianie żył?

Angioplastyka, czyli udrażnianie żył, to zabieg polegający na poszerzeniu naczyń krwionośnych zwężonych lub zamkniętych na skutek przebytej choroby (np. udaru mózgu, miażdżycy). Najczęściej wykonywane jest przetykanie tętnic (szyjnych, wieńcowych, kończyn dolnych, narządów wewnętrznych). Udrażniane są także naczynia żylne.

W trakcie zabiegu, do naczynia krwionośnego wprowadzany jest cewnik ze specjalnym balonikiem (balonikowanie żył), który w odpowiednim  miejscu poszerza zwężoną lub zamkniętą tętnicę (żyłę). Nowoczesną, coraz częściej stosowaną metodą jest laserowe przetykanie naczyń krwionośnych- mniej ryzykowny ponieważ nieinwazyjny zabieg.

CZYSZCZENIE ŻYŁ ZE ZŁOGÓW

Wolne od złogów naczynia krwionośne są warunkiem prawidłowego funkcjonowania organizmu. Zwapnione złogi na ścianach żył i tętnic utrudniają przepływ krwi, co wpływa na zmniejszenie efektywności pracy narządów wewnętrznych. Czyszczenie naczyń krwionośnych można przeprowadzić za pomocą chelatacji- kroplówek z substancjami rozpuszczającymi nagromadzony wapń w blaszkach miażdżycowych. Aby uniknąć takiej konieczności warto zadbać o właściwą profilaktykę opartą na preparatach pochodzenia naturalnego. Pomocny może okazać się np. ocet jabłkowy oraz wprowadzenie do diety czosnku i cytryn.

UDRAŻNIANIE ŻYŁ W SM

Udrażnianie żył szyjnych to kontrowersyjna metoda leczenia stwardnienia rozsianego autorstwa włoskiego profesora Zamboniego. Mimo braku jednoznacznych danych potwierdzających jej skuteczność, wielu chorych na SM decyduje się na ten zabieg. W polskich klinikach, za cenę kilkunastu tysięcy złotych, osoby, u których zdiagnozowano stwardnienie rozsiane mogą poddać się stentowaniu żyły szyjnej. Poza wysokim kosztem i brakiem gwarancji skuteczności pacjenci muszą do końca życia przyjmować leki zapobiegające krzepnięciu krwi. Ponadto istnieje ryzyko groźnych w skutkach powikłań.

Wielu specjalistów uważa, że wykonywanie tych zabiegów u chorych na SM jest sprzeczne z etyką lekarską, ponieważ bazuje na niewiedzy i desperacji chorych. Kontrowersji wokół tzw. metody Zamboniego spowodowane są także przez wyniki badań, z których wynika, że 97% osób ze stwardnieniem rozsianym nie ma problemów z prawidłowym przepływem krwi, a przez to zabieg udrażniania żył okazuje się całkowicie bezzasadny.

KANIULACJA ŻYŁ CENTRALNYCH I OBWODOWYCH

Kaniulacja żyły centralnej (wkłucie centralne) wykonywana jest poprzez wprowadzenie cewnika przez naczynie krwionośne do żyły centralnej- najczęściej podobojczykowej, szyjnej lub udowej. Wkłucie centralne stosuje się zazwyczaj w przypadku braku możliwości wkłucia do żył obwodowych lub wówczas, gdy choremu podawane są specjalistyczne środki albo w przypadkach określonych stanów pacjenta np. po reanimacji, czy we wstrząsie kardiogennym.

Kaniulacja żył obwodowych polega na uzyskaniu dostępu do żyły. Stosuje się ją zazwyczaj wtedy, gdy istnieje konieczność wielokrotnego pobierania krwi do analizy oraz podawania leków infuzyjnych drogą dożylną. Założony wenflon wymaga usunięcia po kilku dniach.